حاشیه...

● این مصاحبه آقای  کردان که پس از مرحوم شدنش منتشر شد خواندنی‌است به خصوص برای دوستانی که به کارهای تشکیلاتی سیاسی مشغولند.

خیانت علی لاریجانی به دوست و همکار سابقش عبرت‌انگیز است.

یکی دو ساعت خواندن همه این حرف‌ها وقت می‌برد اما به نظر من ارزش دارد. +

●  در مورد برادر محسن رضائی هم که در این مدت زیاد خوانده‌اید و شنیده‌اید اما به نظر من جایزه تمشک طلائی را باید به این خبر تابناک داد:

حمایت انجمن اسلامی دانشجویان ایرانی مقیم فیلیپین!!! از نامه محسن رضائی به رهبر انقلاب. +

چند روزی هست که شرعا و قانونا متأهل شده‌ایم و طبیعتا خوشحالیم و در آسمان‌ها سیر می‌کنیم.

اما دیدن یک کتاب باعث شد که عیشمان کمی منغص شود.

نمی‌دانم آقای واسطی مشهد را می‌شناسید یا نه؟ از روحانیون خوش‌فکری هستند که در زمینه مباحث مربوط به جنبش نرم‌افزاری حرف‌های شنیدنی دارند. رزومه‌ای از ایشان +‍، چند کتاب از ایشان +‌، +‍، + ، سایت مؤسسه‌شان: +

حداقل اش اینست که من رویکردشان به آیات و روایات را بواسطه نگاه معطوف به نیازهای جامعه از نوع نگاه‌های دارالحدیث خودمان که دنبال مجموعه‌های حدیثی با حجم زیاد و نوعا کم اثر و کم خاصیت است بیشتر می‌پسندم.

امروز کتابی با ترجمه آقای واسطی دیدم که عنوان آن این بود: آرامبخش دلها. ترجمه کتاب "مسکن الفؤاد عند فقد الأحبه و الأولاد" از تألیفات شهید ثانی؛

مطالب کتاب مجموعه نقل‌هایی در خصوص صبر بر مصیبت و از دست دادن نزدیکان است و ترجمه کتاب به قلم ایشان هم بسیار روان، خلاقانه و قابل استفاده است.

اما چیزی که ناراحتم کرد جملات اول کتاب بود:

"ای عزیز آیا می‌دانی این کتاب را چه کسی ترجمه کرده و در مقابل تو قرار داده است؟!

پدری که دختر دوازده ساله خود را با لطافت زبانزدی که داشت از دست داد و زخمی عمیق بر قلبش نشست"

و چند خط پائین‌تر این‌گونه امضاء‌ شده بود:

"شیخ عبدالحمید واسطی

مشهد مقدس رضوی

شروع: شب میلاد پیامبر اعظم،‌سال1430قمری، 17 روز پس از درگذشت فاطمه واسطی، دختر عزیز و مؤمنه‌ام"

شاید بدلیل جلسات سال‌های دور در دانشگاه صنعتی اصفهان که در خدمت ایشان بودیم اینقدر ناراحت شدم، شاید هم آدم همیشه باید یادش باشد که دنیا صحنه ابتلا و آزمایش است...

حاشیه...

● اگر بی‌شمارید پس چرا انگل وار سوار بر تجمعات دیگران می شوید؟...

نقدهای جالب یک آدم که به میرحسین رأي داده است به جنبش سبز. +

●  فردید،‌هاشمی و مقام معظم رهبری به همراه علی معلم دامغانی! +

●  آدم برای بیماری توهم بعضی‌ها هیچ کاری نمی‌تواند انجام دهد.

چند شب پیش منزل یکی از همسایه‌ها! VOA‌می‌دیدیم. موضوع برنامه محیط زیست بود، یکی زنگ زده بود می‌گفت به دلیل تجمعات گسترده اعتراض‌آمیز مردم در این شب‌های محرم، مأموران شهرداری نتوانسته‌اند زباله‌ها را جمع کنند و تهران را تعفن برداشته‌است!

● نشریه "موج اندیشه" را دیدید بخرید.

شماره سومش مطالب خواندنی‌ای در خصوص انتخابات، لاریجانی و صدا و سیما داشت.

یک‌بار استاد طاهرزاده در یکی از جلساتشان می‌گفتند اگر بعد از جلسه چیزی از مباحث در ذهنتان باقی‌مانده باشد معلوم است که بحث ما را نگرفته‌اید!

و این توضیح را اضافه می‌کردند که نتیجه بحث ما باید این باشد که یک عزم برای عبودیت بیشتر در شما ایجاد کند نه یک سری صورت‌های ذهنی و مفاهیم.

دین‌دانی با دین‌داری تفاوت دارد. بسیاری از مستشرقان هستند که اطلاعات بسیار وسیع و گسترده ای راجع به جزئیات تاریخ اسلام و قرآن و حدیث دارند اما از حیات دینی بی‌بهره‌اند.

بعضی منبرها فقط به آدم اطلاعات می‌دهند. به نظرم این منبرها کمتر بدرد می‌خورند چون سال‌هاست که علاوه بر سی دی معجم فقهی و سی دی مکتبه اهل بیت، نرم‌افزارهای مؤسسه نور هم به بازار آمده‌اند.

منبری خوب است که عزم دینداری و مبارزه در راه حق را در انسان تقویت کند.

حاشیه...

●  این مطلب را در راستای شرکت در هیئت وبلاگی سبو بمناسبت هشتمین شب ماه محرم در وبلاگ قرار می‌دهم.

از سخنان امام حسین علیه‌السلام است که از کتاب بحار الأنوار برایتان نقل می‌کنم.

خداوند پدر نرم‌افزارهای مؤسسه نور را غریق رحمت خودش بفرماید!

التماس دعا

خَطَبَ الْحُسَيْنُ ع فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ نَافِسُوا فِي الْمَكَارِمِ وَ سَارِعُوا فِي الْمَغَانِمِ

امام حسين (ع) سخنرانى كرد و فرمود: مردم در كسب اخلاق پسنديده افتخار نمائيد و در بدست آوردن غنائم (عملى) سرعت بگيريد.

- وَ لَا تَحْتَسِبُوا بِمَعْرُوفٍ لَمْ تَعْجَلُوا- وَ اكْسِبُوا الْحَمْدَ بِالنُّجْحِ- وَ لَا تَكْتَسِبُوا بِالْمَطْلِ ذَمّاً- فَمَهْمَا يَكُنْ لِأَحَدٍ عِنْدَ أَحَدٍ صَنِيعَةٌ- لَهُ رَأَى أَنَّهُ لَا يَقُومُ بِشُكْرِهَا فَاللَّهُ لَهُ بِمُكَافَاتِهِ- فَإِنَّهُ أَجْزَلُ عَطَاءً وَ أَعْظَمُ أَجْراً-

كار نيكى را كه در آن عجله نكرده باشيد بحساب نياوريد. ستايش را بدست آوريد با رستگارى. مبادا با سهل انگارى سرزنش را بخريد. هر گاه شخصى بديگرى نيكى كرده باشد و او خود را از سپاس نيكى او عاجز بداند خداوند بجاى آن شخص پاداش او را خواهد داد. خدا بهترين پاداش‏دهنده و بيشترين عطا را مى‏بخشد.

وَ اعْلَمُوا أَنَّ حَوَائِجَ النَّاسِ إِلَيْكُمْ مِنْ نِعَمِ اللَّهِ عَلَيْكُمْ- فَلَا تَمَلُّوا النِّعَمَ فَتَحُورَ نِقَماً - وَ اعْلَمُوا أَنَّ الْمَعْرُوفَ مُكْسِبٌ حَمْداً وَ مُعَقِّبٌ أَجْراً- فَلَوْ رَأَيْتُمُ الْمَعْرُوفَ رَجُلًا- رَأَيْتُمُوهُ حَسَناً جَمِيلًا تَسُرُّ النَّاظِرِينَ- وَ لَوْ رَأَيْتُمُ اللُّؤْمَ رَأَيْتُمُوهُ سَمِجاً  مُشَوَّهاً- تَنْفِرُ مِنْهُ الْقُلُوبُ وَ تُغَضُّ دُونَهُ الْأَبْصَارُ

بدانيد كه نيازهاى مردم بشما از نعمتهاى خدا است براى شما مبادا از نعمتها ملول شويد كه تبديل به بلا خواهند شد. بدانيد كار نيك موجب ستايش است و از پس آن پاداش. اگر كار نيك را در نظر خود مجسم كنيد مردى خوش‏صورت و زيبا خواهيد ديد كه از چهره‏اش انسان شاد مى‏شود اما اگر پستى و خست را بنظر آوريد شخصى را خواهيد ديد بدشكل و زشت و منفور كه دل از ديدنش تنفر دارد و چشم با ديدنش بسته مى‏شود.

- أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ جَادَ سَادَ وَ مَنْ بَخِلَ رَذُلَ- وَ إِنَّ أَجْوَدَ النَّاسِ مَنْ أَعْطَى مَنْ لَا يَرْجُوهُ- وَ إِنَّ أَعْفَى النَّاسِ مَنْ عَفَا عَنْ قُدْرَةٍ- وَ إِنَّ أَوْصَلَ النَّاسِ مَنْ وَصَلَ مَنْ‏ قَطَعَهُ-

مردم، هر كس جود داشته باشد سيادت و بزرگوارى مى‏يابد و هر كس بخل ورزد رذل و پست مى‏شود باسخاوت‏ترين مردم كسى است كه ببخشد بكسى كه اميدوار از او نيست و باگذشت‏ترين مردم كسى است كه گذشت كند با قدرت و پيوندگرترين مردم كسى است كه پيوند خويشاوندى را برقرار كند با كسى كه از او قطع نموده است.

وَ الْأُصُولُ عَلَى مَغَارِسِهَا بِفُرُوعِهَا تَسْمُو- فَمَنْ تَعَجَّلَ لِأَخِيهِ خَيْراً وَجَدَهُ إِذَا قَدِمَ عَلَيْهِ غَداً- وَ مَنْ أَرَادَ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بِالصَّنِيعَةِ إِلَى أَخِيهِ- كَافَأَهُ بِهَا فِي وَقْتِ حَاجَتِهِ- وَ صَرَفَ عَنْهُ مِنْ بَلَاءِ الدُّنْيَا مَا هُوَ أَكْثَرُ مِنْهُ- وَ مَنْ نَفَّسَ كُرْبَةَ مُؤْمِنٍ- فَرَّجَ اللَّهُ عَنْهُ كُرَبَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ- وَ مَنْ أَحْسَنَ أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْهِ- وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِين‏

ريشه‏ها در پايگاه خود موجب رشد و نمو و شاخه‏ها ميشوند، هر كس بفوريت در باره برادر دينى خود يك نيكوكارى را انجام دهد فردا كه وارد قيامت شد نتيجه آن را خواهد ديد. و هر كه منظورش خدا باشد در اين نيكوكارى به برادر خود خداوند در موقع احتياج و نيازش پاداش او را خواهد داد و بلاهاى دنيا را از او برميگرداند بيشتر از آن نيكى كه به برادر خود كرده. و هر كس اندوهى از دل مؤمنى بزدايد خداوند اندوههاى دنيا و آخرت را از او برطرف ميكند و هر كه نيكى كند خدا باو نيكى خواهد نمود. خداوند نيكوكاران را دوست ميدارد.

از بحار الانوار، چاپ اسلامیه، ج 75 ص 121 و 122 با استفاده از ترجمه موسی خسروی به نام مواعظ امامان عليهم السلام‏، انتشارات اسلامیه تهران 1364