حاشیه...

جماعتي هستند که وعظ و خطابه و سخنراني را که مقدمه عمليات مناسبه مي باشند، با آنها معامله ذي المقدمه مي کنند، کأنه دستور اين است که « بگويند و بشنوند، براي اينکه بگويند و بشنوند! » و اين اشتباه است.
تعليم و تعلم، براي عمل، مناسب است و استقلال ندارند. براي تفهيم اين مطلب و ترغيب به آن فرموده اند: « کونوا دعاة إلي الله بغير ألسنتکم » با عمل بگوييد و از عمل ياد بگيريد و عملاً شنوايي داشته باشيد.
بعضي مي خواهند معلم را تعليم نمايند، حتي کيفيت تعليم را از متعلمين ياد بگيرند.
بعضي « التماس دعا » دارند، مي گوييم « براي چه؟ » درد را بيان مي کنند، دوا را معرفي مي کنيم، به جاي تشکر و به کار انداختن، باز مي گويند: « دعا کنيد! »
دور است آنچه مي گوييم و آنچه مي خواهند؛ شرطيت دعا را با نفسيت آن مخلوط مي کنند. ما از عهده تکليف، خارج نمي شويم، بلکه بايد از عمل، نتيجه بگيريم و محال است عمل، بي نتيجه باشد و نتيجه، از غير عمل، حاصل شود؛ اين طور نباشد:
پي مصلحت، مجلس آراستند
نشستند و گفتند و برخاستند!
خدا کند قوال نباشيم، فعّال باشيم؛ [مبادا] حرکت عمليه بدون علم بکنيم [و] توقف با علم بکنيم.
آنچه مي دانيم بکنيم، در آنچه نمي دانيم، توقف و احتياط کنيم تا بدانيم؛ قطعاً اين راه پشيماني ندارد.
به همديگر نگاه نکنيم، بلکه نگاه به « دفتر شرع » نماييم و عمل و ترک را مطابق با آن نماييم.

(اين مطلب را از مجموعه مواعظ حضرت آيت الله بهجت انتخاب كرده‌ام.)

حاشیه...

● پس از کرباسچی، ابطحی و مهاجرانی، یوزارسیف هم به ستاد انتخاباتی کروبی پیوست!

● ما گفتیم عالم تاب این همه وبلاگ نداره، ملت یکی‌یکی شروع کردند وبلاگ زدن! هر چی ما می‌خوایم یه کاری کنیم دست زیاد نشه تو کارمون نمی‌شه!

برخی وبلاگ‌های جدید دوستان: جواد براتی ، علی اكبر بقایی، یکی دیگر از وبلاگ‌های زنجیره‌ای! محسن حسام مظاهری، نمی‌شناسمش.

● این شعر را بریزید روی موبایلتون و بلوتوث کنید.

"قطبی سرمربی تیم‌ملی فوتبال شد."

وقتی این تیتر را برای اولین بار در روزنامه همشهری پنجشنبه دیدم ضمن بروز شگفتی ذهنی نسبت به حجم گسترده تغییرات فوق کارشناسی در فدراسیون فوتبال و سازمان تربیت بدنی، از رفتن مایلی‌کهن هم خوشحال شدم.

اگه مونده بود بعد هر بازی باید کلی پاسخگوی ملت بودیم که چرا مایلی‌کهن به دستور احمدی‌نژاد فلان تعویض را انجام داد و فلانی را دعوت نکرد و ....

اگر هم ایران در چند بازی پیش‌رو می‌باخت سونامی کاهش آراء احمدی‌نژاد بعید نبود.

گذشته از این موضوع اصولا به نظرم فوتبال، فوتبال است و نباید زیاد به دنبال ارزش‌ها و مسائلی از این دست در آن بود. فوتبال را باید دید و لذت برد.

اگر گزارشگری مثل فردوسی‌پور گل می کند و طرفداران زیادی دارد یکی از عوامل آن لحن کاملا سکولار و تخصصی‌اش در مورد مسائل مختلف مرتبط با فوتبال است. نه مثل جواد خیابانی سعی می‌کند روح حماسی شاهنامه فردوسی! را با گزارش فوتبال تلفیق کند و نه مثل بعضی‌های دیگر ارزش‌ها و اسلام و انقلاب را به زور در نگاهش به فوتبال و گزارشش می‌چپاند.

من واقعا نمی‌دونم یعنی چی که مربی تیم‌ملی اصرار داشته باشه که قراره فوتبال رو سر سجاده‌های مردم بیآره.

فوتبال مثل بسیاری پدیده‌های دیگر از محصولات دنیای جدید است و از آن محصولاتی است که تصرف در آن و تغییر ماهیت آن غیرممکن است. باید با این پدیده وهمی خوش بود! کار دیگری نمی‌توان انجام داد.

اگر سیاست دینی و اقتصاد اسلامی و جامعه‌شناسی دینی و .... حتی فیزیک و شیمی اسلامی ممکن الوجود باشند فوتبال بومی و اسلامی! ممتنع الوجود است.

فوتبال باید کاملا سکولار باشد و این‌قدر اخلاق و تعارفات و ارزش‌ها را بزور در حاشیه فوتبال روی اعصاب ملت نریخت.